Umverfisvitund Íslendinga hefur aukist mikið á síðustu árum með aukinni umræðu um gróðurhúsaáhrif af mannavöldum og hlýnun jarðar. Kolefnisspor er mælikvarði á hversu mikil gróðurhúsaáhrif felast í ákveðinni athöfn eða afurð. Kolefnisspor er því samantekt á losun ýmissa gróðurhúsalofttegunda vegna beinna og óbeinna athafna mannsins umreiknuð í kolefnisgildi.

Með aukinni umhverfismeðvitund hefur metnaður fólks til að minnka kolefnisspor sitt aukist. Margvíslegar leiðir eru til þess og ein einfaldasta leiðin er að minnka magn úrgangs sem fer í urðun.

Við rotnun úrgangs á urðunarstöðum myndast hauggas sem í eru gróðurhúsalofttegundir. Magn gróðurhúsalofttegunda sem myndast ræðst meðal annars af magni úrgangsins og hlutfalli lífrænna efna. Því minni úrgangur því minna af gróðurhúsalofttegundum.

Helstu aðgerðir til að minnka úrgang til urðunar eru t.d.:

• Koma í veg fyrir myndun úrgangs (úrgangsforvarnir), með því að temja sér nægjusemi og nýtni
• Flokka til endurvinnslu
• Jarðgera lífrænan úrgang frekar en að urða hann